Odniesienie do Królów II 8:6

וַיִּשְׁאַ֥ל הַמֶּ֛לֶךְ לָאִשָּׁ֖ה וַתְּסַפֶּר־ל֑וֹ וַיִּתֶּן־לָ֣הּ הַמֶּלֶךְ֩ סָרִ֨יס אֶחָ֜ד לֵאמֹ֗ר הָשֵׁ֤יב אֶת־כָּל־אֲשֶׁר־לָהּ֙ וְאֵת֙ כָּל־תְּבוּאֹ֣ת הַשָּׂדֶ֔ה מִיּ֛וֹם עָזְבָ֥ה אֶת־הָאָ֖רֶץ וְעַד־עָֽתָּה׃ (פ)

Poczem rozpytywał się król u kobiety, a ona mu opowiedziała. I przydał jej król dworzanina z poleceniem: Postaraj się zwrócić jej wszystko co do niej należy, wraz z całym plonem pola, od dnia w którym kraj opuściła aż dotąd. 

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB